Monday, December 26, 2011

သုိ႔.. ဒုိင္ယာရီ

မည့္သည္အရာကုိမဆုိ ဆံုးရႈံးခံလုိက္ဖုိ႔ ၀န္မေလးေတာ့တဲ့စိတ္ ကုိယ့္ဆီကုိေရာက္လာတဲ့အခ်ိန္က်မွ
အရင္တုန္းက ကုိယ္ဘယ္ေလာက္ထိ ပင္ပန္းေနခဲ့သလဲဆုိတာ သိလာရတယ္။ အဲ့ဒီအသိနဲ႔အတူပဲ တပါတည္းေရာက္လာတဲ့စိတ္ခံစားမႈက ကုန္ဆံုးတဲ့အခ်ိန္ေတြအတြက္ ကုိယ္...သိပ္ကုိ ႏွေျမာေနမိေတာ့တာပါ။

ဒီအခ်ိန္မွာ ကုိယ့္ခ်ာတိတ္ဘ၀တုန္းက သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကုိယ့္ကုိအျမဲေျပာေလ့ရွိတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကုိ
ျပန္အမွတ္ရမိတယ္။ သူေျပာေလ့ရွိတာ "နင့္ခံစားခ်က္အတြက္ပဲ နင္ဦးတည္စဥ္းစားစမ္းပါ " ဆုိတာ။ တကယ္ေတာ့ ကုိယ္လဲ ကုိယ့္ခံစားခ်က္အတြက္ပဲ စဥ္းစားတာပါ။ ကုိယ္လဲ ပုထုစဥ္လူသားပဲ။ ကုိယ္ သူမ်ားအတြက္ပဲ စဥ္းစားပါတယ္လုိ႔ မေျပာလုိပါဘူး။ ဒုိင္ယာရီ.. မင္းကုိမုိ႔ ကုိယ္ရုိးသားစြာ ၀န္ခံပါတယ္။ ကုိယ္ ကုိယ့္အတြက္ကလြဲျပီး ဘယ္သူ႔အတြက္မွ မစဥ္းစားေပးခ့ဲပါဘူး။

တခုရွိတာက ကုိယ့္စဥ္းစားပံု မွားေနခဲ့တာ ေနမွာပါ။

ေနာက္ထပ္တမ်ိဳး ကုိယ္ထပ္စဥ္းစားမိျပန္တယ္။ တကယ္ပဲ ကုိယ့္စဥ္းစားပံု မွားခဲ့သလား။မမွားလုိ႔သာ ကုိယ္လံုး၀ ကၽြံက်မသြားေသးခင္မွာ သတိထား လုိက္မိတာေနမွာ။ ဒီေတာ့... ကုိယ္စဥ္းစားတာ ေနာက္က်သြားတာပဲ လုိ႔ထင္မိျပန္ေရာကြယ္။ သုိ႔မဟုတ္ရင္လဲ ေစာသြားခဲ့တာ မ်ိဳးလဲ ျဖစ္ႏုိင္ပါတယ္လုိ႔ ကုိယ္ဒီလုိပဲ ေတြးပါတယ္ ဒုိင္ယာရီ....။

ဟုတ္တယ္.. ဒီေနရာမွာ ကုိယ္ဘာျဖစ္ေနတာလဲဆုိတဲ့ ပြိဳင့္ကုိဖမ္းမိသြားျပီ။ ကုိယ္က အျမဲပဲ ကိစၥရပ္တုိင္းမွာ ေစာခ်င္ေစာေန၊ ဒါမွမဟုတ္လဲ ေနာက္က်ခ်င္ ေနာက္က်ေနတတ္တယ္။ ကုိယ္ရယ္၊ အေျခအေနရယ္၊ အခ်ိန္အခါရယ္ အျမဲလြဲေနခဲ့တယ္။

=========

ကုိယ္တုိ႔ တကၠသုိလ္တက္တဲ့အခ်ိန္မွာ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူ/ေက်ာင္းသားဘ၀ အႏွစ္သာရ ကုိ ေသခ်ာမခံစားခဲ့ရဘူး။တကၠသုိလ္ဆုိတာ ဘာမွန္းမသိတဲ့ တကၠသုိလ္မွာ ကုိယ္တုိ႔တက္ခဲ့ရတယ္။ အဲ့ဒီအေျခအေနကုိ လက္မခံႏုိင္တဲ့ ကုိယ္က အဲ့ဒီအသုိင္းအ၀ုိင္းကေန ေစာေစာစီးစီးပဲ လက္ျပႏႈတ္ဆက္ ထြက္လာခဲ့တယ္။ အမွန္ေတာ့ ကုိယ္ေသခ်ာမသိတဲ့အရာေတြ ရွိေနခဲ့မွန္း ကုိယ္ခုမွေသခ်ာသိသြားတယ္။ ဘာလဲဆုိေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ထဲက ကုိယ္တုိ႔တုိင္းျပည္ေလးမွာ တကၠသုိလ္နဲ႔မတူတဲ့ တကၠသုိလ္ေတြပဲ ရွိေနျပီး အဲ့ဒီလုိတကၠသုိလ္ေတြမွာ တက္ေနခဲ့တာ ကုိယ္တစ္ေယာက္ထဲမဟုတ္ဘူး ဆုိတာ...။

ေနာက္ေတာ့ ကုိယ္ အလုပ္ေတြစလုပ္ျဖစ္တယ္။ ငယ္ရြယ္တယ္၊ ဖ်တ္လတ္တက္ၾကြတယ္၊ သင္ယူ၊ေလ့လာ၊နာခံဖုိ႔အတြက္ ကုိယ့္မွာ စိတ္ေတြ ၁၀၀ % ဘက္ထရီအင္အားအျပည့္နဲ႔။ တစ္ခုခုကုိ သင္ယူတတ္ေျမာက္လြယ္မႈဆုိတဲ့ေနရာမွာလဲ အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္ေတာ့ ရွိတာပဲ။
သင္ယူတတ္ေျမာက္လြယ္မႈေၾကာင့္ ကုိယ္အလုပ္ေတြမွာ ေစာေစာစီးစီးနဲ႔ လြယ္လြယ္ကူကူ အဆင္ေျပ၊ အသားက်သြားေလ့ရွိတယ္။ ဒါေပနဲ႔ ခ်က္ခ်င္းပဲ အဲ့ဒီအလုပ္ရဲ့ အၾကီးအကဲေတြ၊ လူမႈစီမံခန္႔ခြဲမႈေတြကုိ ကုိယ္ ေစာေစာစီးစီးၾကီးသိသြားျပန္တယ္။ အထူးသျဖင့္ သူတုိ႔ရဲ့ ခံယူခ်က္ေတြကုိ မႏွစ္သက္ေတာ့ျပန္ဘူး။ အဲ့ဒီအခါ ကုိယ္.. အဲ့ဒီပတ္၀န္းက်င္ကေန ေျပးထြက္ခဲ့ျပန္တယ္။ အဲ့ဒီတုန္းကလဲ ကုိယ္ေမ့ေနခဲ့တာ တစ္ခုရွိတယ္။ "လူ႔ဘ၀ကုိ ရွင္သန္ျဖတ္သန္းမႈပံုစံမွာ ကုိယ္ေရာက္ရွိက်င္လည္ေနတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္သာ မဟုတ္ဘူး။ ေနရာအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ညစ္ေထးေနၾကတယ္" ဆုိတာ ကုိယ္ေမ့ေလ်ာ့ထားခဲ့တာေပါ့။

ကုိယ္ ငယ္ငယ္တုန္းက ကုိယ့္အေမနဲ႔ ကုိယ့္အစ္ကုိနဲ႔ရဲ့ အုပ္ထိန္းမႈနဲ႔ ၾကီးျပင္းခဲ့ရတယ္ဆုိတာ မင္းလဲ အသိပါပဲ ဒုိင္ယာရီရယ္...။ ကုိယ့္အေမက သာမာန္ေက်းေတာသူမုိ႔ ရုိးရုိးသားသား လုပ္ကုိင္စားေသာက္နည္းက သူနဲ႔ သူမရဲ့ သားသမီးေတြရဲ့ စား၀တ္ေနေရးအတြက္ ေျဖရွင္းနည္းတစ္ခုေပါ့။ ကုိယ့္ အစ္ကုိက်ေတာ့ ဒီလုိမဟုတ္ဘူး။ အေမ့လုိ တေရြ႕ေရြ႕နဲ႔ မသြားဘူး။ သူ႔ရဲ့ စီးပြားေရးနယ္ပယ္မွာ ေရြ႕လ်ားမႈႏႈန္းက ျမန္ဆန္တယ္။ ေနာက္ပုိင္းမွာ ကုိယ္အရြယ္မေရာက္ခင္မွာပဲ ဘယ္လုိစိတ္ကူးနဲ႔ ကုိယ့္ကုိ သူ႔အုပ္ထိန္းမႈေအာက္ကေန လႊတ္ေပးခဲ့သလဲ မသိဘူး။ ကုိယ့္လမ္းကုိ ကုိယ့္ဘာသာကုိယ္ပဲ စမ္းတ၀ါး၀ါးနဲ႔ စေလွ်ာက္ရေတာ့တယ္။

သူ႔လႊမ္းမုိးမႈေအာက္ကေန လြတ္လြတ္ခ်င္းမွာ ကုိယ္အရင္ဆံုး သူ႔အေပၚထားမိသြားတဲ့အျမင္က "ကုိယ့္အစ္ကုိ သည္ ေတာ္ေတာ္ေလးကုိ မရုိးသားတဲ့လူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီ " ဆုိတာ...။

ဒါနဲ႔ပဲ သူ႔ထက္ ကုိယ့္ရဲ့ ေရြ႕လ်ားမႈႏႈန္းက ပုိျမန္ဆန္တယ္ဆုိရမယ္။ ခုအခ်ိန္မွာ ကုိယ္က သူနဲ႔ ခံစားမႈေတြတူ၊ ျဖတ္သန္းပံုေတြတူေနျပီ။ ကုိယ့္ထက္ အသက္ ၁၃ ႏွစ္ေလာက္ၾကီးတဲ့ အစ္ကုိနဲ႔ ကုိယ့္ျဖတ္သန္းပံုေတြ မတူေနသင့္ဘူးမလား။ ကုိယ့္စိတ္ေတြ အဲ့ေလာက္ထိ အုိစာ မေနသင့္ဘူးမလား။

==========

ကုိယ္ ဘာလုိ႔ဒီေလာက္ျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ေျပာင္းလဲသြားသလဲ..။ အဲ့ဒီအေျပာင္းအလဲေတြကုိ ကုိယ္မသိလုိက္ဘူး။
ဒါေပမယ့္ ကုိယ့္ဘ၀မွာ အေျပာင္းအလဲတုိင္းက အဲ့ဒီလုိပါပဲ။ ကုိယ္သတိမထားမိ၊ အမႈမဲ့အမွတ္မဲ့ျဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္က ေျပာင္းလဲေနႏွင့္ျပီ ဒုိင္ယာရီ... အဲ့ဒါကုိေတာ့ မင္းလဲ သတိထားမိမယ္ ထင္ပါတယ္။

=========

အခုေလာေလာဆယ္မွာ ကုိယ္ေျပာင္းလဲသြားတာ တစ္ခုရွိတယ္။ အဲ့ဒါက ဘယ္သူ႔ကုိမဆုိ ဆံုးရံႈးခံလုိက္ရဖုိ႔ ၀န္မေလးေတာ့ဘူး ဆုိတာပါပဲ။ ကုိယ့္ခံစားမႈေတြကုိ ကုိယ္ထိန္းခ်ဳပ္ပစ္လုိက္တယ္။ တနည္းအားျဖင့္ ကုိယ့္ႏွလံုးသားရဲ့ ေစစားမႈေတြကုိ ကုိယ္ကုိယ္တုိင္ လႊတ္ခ်ပစ္လုိက္တာပါပဲ။ ေသေသခ်ာခ်ာ ဆင္ျခင္ၾကည့္တဲ့အခ်ိန္က်ေတာ့.. ကုိယ့္ႏွလံုးသားမွာ အဲ့ဒီ "မႏွေျမာတတ္ေတာ့စိတ္ " က ေျပာင္းလဲ သေႏၵတည္ေနျပီ။

သုိ႔ေသာ္.. အဲ့ဒီအေျပာင္းအလဲကုိေတာ့ ကုိယ္ တဆိတ္ေနာင္တရမိေၾကာင္း ၀န္ခံလုိပါတယ္။ ဟုတ္တယ္။ ကုိယ္အဲ့ဒီအေျပာင္းအလဲကုိ မႏွစ္သက္ဘဲ၊ လက္မခံခ်င္ဘဲ လက္ခံလုိက္ရတာပါ ဒုိင္ယာရီ...။

=====

ဒုိင္ယာရီရယ္.. ေနာက္ဆံုးေျပာခ်င္တာကေတာ့ ကုိယ္က ကုိယ့္ေဘးနားက မိတ္ေဆြေတြကုိလဲ သူတုိ႔လုိအပ္တဲ့လာတဲ့ အခါမ်ိဳးမွာ၊ သုိ႔မဟုတ္ သူတုိ႔ကုိ တစ္ခုခုေျပာျပဖုိ႔အခ်ိန္တန္ျပီလုိ႔ ယူဆရတဲ့အခ်ိန္မ်ိဳးမွာ.. ကုိယ္ ဒီလုိပဲ.. သူတုိ႔စိတ္ေတြကုိ ခြဲျခမ္းစိတ္ျဖာျပခဲ့ဖူးတယ္။ အဲ့ဒီလုိ တစ္ခါေျပာျပီးတုိင္း ကုိယ္က ၾကိတ္စက္ထဲ အၾကိမ္ၾကိမ္ထုိးထည့္ခံခဲ့ရတဲ့ ၾကံေခ်ာင္းတစ္ေခ်ာင္းလုိ ေပ်ာ့ဖတ္ႏံုးေခြသြားတတ္တာ မင္းလဲ ျမင္ေနတာပဲေလ။

အခုလုိ မင္းကုိမွ ကုိယ့္အေၾကာင္း ကုိယ္ျပန္ေျပာရတဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္အခါေတြတုိင္းထက္ ကုိယ္... ပုိလုိ႔ ပင္ပန္းပါတယ္။ အဲ့ဒီ အတြက္ ေတာင့္တာမိတာ တစ္ခုရွိေၾကာင္း ကုိယ္ မင္းကုိ၀န္ခံပါရေစ...။ ဟုတ္တယ္.. ကုိယ္ ပုခံုးေလးတစ္ခုကုိ ေတာင့္တေနမိတယ္။ ကုိယ့္အေပၚ ဘာ၀န္ထုပ္၀န္ပုိးမွမျဖစ္ေစတဲ့ ပုခံုးေလးတစ္ကုိေပါ့။ အဲ့ဒီ ပုခံုးေလးက အတုေလးပဲျဖစ္ေစဦးေတာ့.. ကုိယ္ မက္မက္ေမာေမာကုိ လုိခ်င္ေနမိပါတယ္ ဒုိင္ယာရီရယ္...။

မွ...

မေၾကးမံု

=============


Saturday, December 24, 2011

***( ၾကိဳးစားျပီး)

ခဲေရာင္အတံုးေလးခ်ျပီး ေမ့-ေပ်ာက္ထားခဲ့တဲ့
မိတ္ေဆြေဟာင္းတခ်ိဳ႕နဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
စကားျပန္ေျပာတယ္။

လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ မိတ္ေဆြသစ္တခ်ိဳ႕နဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
မိတ္ဖြဲ႕ေတးဆုိတယ္။

အလြန္ ေသြးခ်င္းနီးခဲ့တဲ့ ရဲေဘာ္ေတြနဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
ေပ်ာ္ေအာင္ေနတယ္။

ႏွစ္သက္ခဲ့ဖူးတဲ့ ၀တၳဳေဟာင္းေတြနဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
ခံစားရင္ခုန္တယ္။

ရူးမတတ္ မႈိင္းမိခဲ့တဲ့ သီခ်င္းေဟာင္းေတြနဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
ကုိယ့္ႏွလံုးသားကုိ ႏူးညံ့ေစတယ္။

ဖတ္ေနဆဲ ျမန္မာျပည္ထုတ္ ဂ်ာနယ္တခ်ိဳ႕နဲ႔
*(ၾကိဳးစားျပီး)
သတင္းဆာေလာင္မႈကုိ ေျဖေဖ်ာက္တယ္။
...
.....
........

ျပီးေတာ့ အတုိင္းမသိ ရုိးသားတက္ၾကြခဲ့ဖူးတဲ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ
*(ၾကိဳးစားျပီး)
ျပန္လည္ရွာေဖြေနတယ္။

Mirror
24-12-2011

Wednesday, December 21, 2011

ပ်က္၍မျပယ္ေသာ ကဗ်ာ

ႏွစ္ေလးဆယ္ (၄၀) လုုံးလံုုး ေျခနဲ႔ေရးခဲ့သမွ်
ခုုမွ လက္နဲ႔ ဒေရာေသာပါး လုုိက္ဖ်က္ေနရံုုနဲ့
ခ်က္ခ်င္း ေပ်ာ့ေပ်ာင္းသြားရေအာင္
ငါ့ႏွလုုံးသားက ရႊံ႕နဲ႔လုပ္ထားတာ မဟုတ္ဘူး။

ဒီခရီးရဲ့အစကတည္းက
ေလွနံကိုု တစ္ဖက္ထဲနာနာနင္းျပီး ရပ္ခဲ့တာ
လြယ္လြယ္နဲ႕ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ မဟုုတ္ဘူး။

ငါက..
က်ဥ္းေျမာင္းတယ္လုုိ႔ ေျပာပါ။
ငါ့လုုိပဲ သင္ယူလြယ္၊ တတ္လြယ္တဲ့ အရြယ္ေကာင္းေတြအားလံုး
ေသးသိမ္က်ဥ္းေျမာင္းေအာင္ အသင္ခံခဲ့ရတာပဲ၊
ဒီေလာက္ေတာ့ ရွိတာေပါ့။

တစ္တုုိင္းျပည္လံုုး သင္တုိ႔ရဲ့ "အေျပာင္းအလဲ" ေလနီၾကမ္းေအာက္မွာ
ယိမ္းထုုိးေမွာက္ခုုံျဖစ္သြားေစဦးေတာ့
ငါ့ အမုုန္းတရား အပင္ငယ္ေလး အျမစ္တြယ္ဆဲဆုုိတာ
ငါ့ရပ္တည္မႈအတြက္ ငါ့သက္ေသပဲ။
ငါေလွ်ာက္ခဲ့ေသာခရီးအတြက္ ရင္နဲ႔ရင္းတဲ့ ကဗ်ာပဲ။

Mirror
21-12-2011

Friday, December 09, 2011

ခုတေလာ

လူ႔စိတ္ကုိ ႏြားသုိးေပါက္စေလးနဲ႔ ႏႈိင္းၾကတယ္။ အေျပာင္းအလဲျမန္လြန္း၊ အျငိမ္မေနလြန္းလုိ႔ တဲ့။ ခု မေၾကးမံုလဲ အဲ့လုိျဖစ္ေနတယ္။ တခါတေလက်ေတာ့လဲ အဲ့လုိျဖစ္ေနရတာ ေကာင္းပါတယ္။ကုိယ့္စိတ္မွာ တနည္းအားျဖင့္ လြတ္ရာလြတ္ေၾကာင္းလဲ ျဖစ္ေစတာေပါ့။ အခုလုိ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာခံစားခ်က္ေတြဆုိတာမ်ိဳးက စာထဲ ထည့္ေရးသင့္တာ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ ယူဆထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ဘေလာ့ဒုိမိန္းေလးေျပာင္းတဲ့ အေၾကာင္းကလဲ တုိက္ဆုိင္လာေတာ့ အဲ့ဒါနဲ႔ေရာျပီး ေျပာခ်င္ရက္လက္တုိ႔ကာ စကားဦး သန္းလုိက္မိတာရယ္။

mirror-4d.net ဆုိတာကုိ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္က ကုိမင္းယြန္းသစ္အကူအညီနဲ႔ ၀ယ္သံုးျဖစ္ခဲ့တာ။ အဲ့ဒီ အခ်ိန္တုန္း က ျမန္မာျပည္ၾကီးက ခုလုိလဲ ဒက္မုိကေရစီေတြဘာေတြ ေျခစမလွမ္းေသးဘူးေလ။ ဆုိေတာ့ blogspot ေတြပိတ္ထားတုန္း အခ်ိန္အခါေပါ့။ ဒါနဲ႔ အထဲက ဘေလာ့ေရးသူအေတာ္မ်ားမ်ားလဲ ဒုိမိန္း၀ယ္ရတဲ့ အလုပ္တစ္ခုရလာတာေပါ့။ ခုေတာ့ ဒါေတြမလုိေတာ့ဘူး။ ဒီမုိကေရစီဆုိတာ ျမန္မာေတြနဲ႔ သိပ္မေ၀းေတာ့ဘူး။ ေတာင္ရုိးသား ဟုိအနားေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တာ။ (မွတ္ခ်က္။ ။မေၾကးမံု လဲ ျမန္မာ့အလင္းတုိ႔ ဘာတုိ႔ ဖတ္ထားတယ္ေလ) Justify Full
ဒါနဲ႔ပဲ .net ေလးနဲ႔ ေနလာလုိက္တာ ၂ ႏွစ္ျပည့္ေတာ့ ကုိမင္းယြန္းသစ္ကုိလဲ မဆက္သြယ္ျဖစ္၊ ပုိက္ဆံကုိ ဒီကလႊဲရတာလဲ အခက္အခဲရွိပါတယ္ေလဆုိျပီး ဒီအတုိင္းပဲ သူ႕ဘာသာသူ expire သြားပါေစေပါ့။ ေနာက္မွ blogspot.com ကုိျပန္ေျပာင္းေတာ့မယ္ဆုိျပီး ထားလုိက္တာ...။ ၁ ပတ္ေလာက္ေနလုိ႔ ကုိယ့္ဘေလာ့ကုိယ္ ျပန္လာၾကည့္ေတာ့ ျမတ္စြာဘုရား.. အခ်င္းခ်င္းခ်ိန္းေတြၾကတဲ့ ဆုိဒ္ၾကီး ျဖစ္ေနပါေရာလား။ စာ မေရးရင္သာရွိမယ္။ ကုိယ့္ဘေလာ့ေလး အဲ့လုိျဖစ္ေနေတာ့လဲ မေနႏုိင္ျပန္ဘူး။ ဒါနဲ႔ပဲ ဒုိမိန္းေလးတစ္ခုေတာ့ ျပန္၀ယ္ဦးမွပါေပါ့။ အမွန္ေတာ့ ဒီအတုိင္းထားလုိက္လဲ ရပါတယ္။ သုိ႔ေပမယ့္ စာ အစမွာ ေျပာခဲ့သလုိ စိတ္ကုိလႊတ္လုိ႔ ဒိုမိန္း၀ယ္ပစ္လုိက္တယ္။ ၁ ႏွစ္စာကုိ ၁ က်ပ္နဲ႔ ၉၉ ျပားေတာင္မွ က်တယ္။ (discount နဲ႔ ရသြားတာေလ.. )

ခုေတာ့ အရင္ www.mirror-4d.blogspot.com ကုိႏွိပ္လုိက္ရင္ လက္တဲ့စမ္းျပီး ကုိယ့္ဘာသာ ၀ယ္ထားတဲ့ www.makyaymone.info ကုိအလုိလုိေရာက္သြားပါလိမ့္မယ္။ ဘယ္လုိကေန ဘယ္လုိေရာက္ သြား လဲ၊ေျပာင္းသြားလဲေတာ့ မသိပါဘူး။ ဟုိကလစ္၊ ဒီကလစ္ေတြ ေလွ်ာက္လုပ္ရင္းက ဒီေန႔လယ္ ဖြင့္ၾကည့္ လိုက္ ေတာ့ခုလုိေျပာင္းေနတာပါပဲ။အရင္ေန႔ေတြတုန္းကေတာ့ ဘယ္လုိမွန္းမသိတဲ့ ေဖာင့္ေတြနဲ႔ ႔ျမင္ေနရေသးတယ္။ ခုေတာ့ အုိေက သြားပါျပီ။ ေဖာင့္လဲ ျမန္မာလုိျမင္ရ၊ ဒုိမိန္းလဲ ေျပာင္းသြားပါျပီ။

ရုိးရုိးသားသား၀န္ခံရရင္ "မေၾကးမံု" ဆုိတဲ့နာမည္ကုိ မႏွစ္သက္ပါဘူး။ အထူးသျဖင့္ ဆရာေမာင္ေၾကးမံု ရွိေနျပီးသားမလုိ႔ ပုိလုိ႔ေတာင္ မ၀ံ့မရဲျဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ အရင္တုန္းက ဘယ္ စာေရးေဖာ္၊စာေရးဖက္ တစ္ေယာက္ စေခၚလုိက္မွန္းမသိခင္မွာပဲ အဲ့ဒီနာမည္က တြင္ေနခဲ့ျပီ။ mirror ကုိျမန္မာလုိ ျပန္ခ်ပစ္လုိက္ဟန္ တူပါတယ္။ အဲ့ဒီကေန ဟုိလူ၊ဒီလူလင့္ခ္ၾကေတာ့လဲ မေၾကးမံုပဲ ျဖစ္သြားကာ .. ခုေတာ့လဲ မထူးေတာ့ပါဘူးေလ။ ဒီဒုိမိန္းအသစ္ကုိလဲ မေၾကးမံုေဒါ့အင္ဖုိ လုပ္လုိက္ၾကပါစုိ႔ေပါ့။