Sunday, January 11, 2009

ျခံသံုးျခံကုိ လြမ္းမိတယ္

ဒီေန႔ညေန၊(အမွန္ေတာ့ညေနမဟုတ္ေတာ့ပါ..ညျဖစ္ေနပါျပီ)က်ဴရွင္ကျပန္လာေတာ့ လျပည့္ေက်ာ္တစ္ရက္ည
ရဲ့လကုိ က်မတစ္၀ၾကီးခံစားလုိက္ရတယ္...။ဒီအတြက္ ေက်းဇူးတင္ရမွာက က်မငွားလာတဲ့ကားဆရာပါ။
ြြကၽြန္းေတာလမ္းတစ္ေလ်ာက္ေမာင္းလာျပီး ကားပြဲစားတန္းကုိျဖတ္လဲ က်မေနရာေရာက္တာကုိ ဆရာသမားက ဟံသာ၀တီအ၀ုိင္းထိပတ္ေတာ့ က်မစိတ္ထဲ"ေအာ္..ၾကာလိုက္တာ.ဒီလူ႔ႏွယ္." ေပါ့..။ေနာက္ေတာ့မွ ေက်းဇူးပါ..ဦးေလးၾကီးရယ္..ေပါ့။သူအဲ့လုိေမာင္းခဲ့လုိ႔က်မအတြက္ေတြးစရာနဲ႔လြမ္းစရာအေၾကာင္းေလးေတြ
ျဖစ္ခဲ့ရတယ္...။


လေရာင္ကုိ ပုန္းလွ်ိဳးကြယ္လွ်ိဳးျဖစ္ေစတဲ့ ျမိဳ့ျပညေတြထဲက်မျဖတ္သန္းခဲ့ရတာ ၾကာလွျပီ...။လေရာင္ဆုိတာ ဘာလဲမသိေတာ့တာ အေတာ္ၾကာခဲ့ျပီ၊ေတာင္ၾကီးသြားတုန္းက ေတာင္ၾကိဳ၊ေတာင္ၾကားက ထြက္ထြက္ခ်လာတဲ့
လကုိၾကည့္ခဲ့ရတာ ေနာက္ဆံုးပဲ။ဒီေနာက္ေတာ့ ကုိယ္လဲသူ႔ ေမ့ေနခဲ့။သူလဲ ကုိယ့္ကုိမ်က္ႏွာမျပႏုိင္ခဲ့ပါ...။

ခုေတာ့....လေရာင္က ....လိပ္ခံုး၊ပညာေရးတကၠသိုလ္နဲ႔ ေဆးတကၠသုိလ္(၁)ေဟာင္းတုိ႔အနီးတစ္၀ုိက္မွာ ထိကပါး၊ရိကပါးနဲ႔..။ပညာေရးတကၠသုိလ္ၾကီးကလဲ ထီးထီးမားမား၊ေရတမာေတြ၀န္းလုိ႔၊ရံလုိ႔....။

ျပည္၊ပုဂံ၊တေကာင္းေဆာင္ေတြရယ္...။လြမ္းမိတယ္..အေဆာင္သူေလးရယ္..။
သူ႔ေနာက္ဘက္မွာ ဘာေတြရွိေနမလဲ...။ပညာေရးတကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူေတြရဲ့ တျခားက်န္ေနေသးတဲ့ အေဆာင္ေတြ..။ေျပာရရင္ ပညာေရးတကၠသုိလ္တစ္ခုပဲ ေက်ာင္းသူ၊ေက်ာင္းသားဘ၀အရသာ အျပည့္အ၀ေပးႏုိင္ေသးတဲ့ေက်ာင္းပဲ။(ျမိဳ႕ထဲမွာလဲရွိေနတဲ့ေက်ာင္း)စိတ္ထဲမွာေတးမွတ္ထားလုိက္တယ္..။
ဒီႏွစ္ ဆယ္တန္းေျဖမယ့္တူမေလးကုိ ဒီေက်ာင္းတက္ခုိင္းမယ္လုိ႔...။

ခုခ်ိန္ဆုိ အေဆာင္ေပၚကေက်ာင္းသူေတြ စုဖြဲ႔ျပီး ေနၾကာေစ့ တစ္ေဖာက္ေဖာက္နဲ႔ လေရာင္ကုိ အပူအပင္မဲ့..........။

လွလုိက္တာ...လုိက္လုိက္တာ..ေရတမာရယ္..၊လုိက္လုိက္တာ သထံုလမ္းရယ္...။

သူတုိ႔ၾကားထဲမွာ လနဲ႔ညရဲ့ အလွကုိ ပ်က္ေလာက္တဲ့ေစတဲ့ ပံုဆုိးဆုိးနဲ႔ ေက်ာင္းတစ္ေက်ာင္းလဲရွိေနဦးမယ္..
သူလဲလေရာင္ေအာက္မွ စုိးထိတ္ေၾကာက္ရြံ႔စြာ ရွိေနမလား။အဲ့ဒိေက်ာင္းေလးကုိလဲ က်မလြမ္းမိပါတယ္..။
က်မတက္ခဲ့ရတဲ့ေက်ာင္းေပါ့..။
က်မရဲ့တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသူဘ၀ တစ္၀က္လံုးကုိ အဲ့ဒိေက်ာင္းေဆာင္ခပ္စုတ္စုတ္ေလးထဲမွာ ကုန္ဆံုးခဲ့ရတာ...။
ၾကက္ျခံ၊ဘဲျခံ၊၀က္ျခံတဲ့....။ဘယ္သူေပးသြားခဲ့တဲ့နာမည္ေတြလဲ။အမွန္ဆုိ စပယ္၊ခေရ နဲ႔စႏၵကူး..
အဲ့လုိမ်ိဳးေလးေတြမျဖစ္သင့္ဘူးလား...။ဒါေပမယ့္က်မစိတ္ကူးထဲက နာမည္ေတြနဲ႔ မအပ္စပ္တဲ့အဂၤါရပ္ေတြနဲ႔
ဆုိေတာ့လဲသူတုိ႔ေပးတဲ့ ၾကက္ျခံ၊ဘဲျခံ၊၀က္ျခံပဲ..ျပည့္စံုလံုေလာက္ပါျပီ..။

ေမဂ်ာသံုးခု၊ျခံသံုးျခံ နဲ႔ ခပ္စုတ္စုတ္ခံုေလးေတြနဲ႔ တက္ခဲ့ရတဲ့ေက်ာင္း...၊ေက်ာင္းလုိ႔ေခၚေသာ္ရ၏ ဆုိတဲ့ေက်ာင္းမွာ ၄ ႏွစ္ေလာက္အခ်ိန္ျဖဳန္းခဲ့ရတဲ့ ၊အဲ့ဒိအခ်ိန္ေတြကုိ သိပ္နာက်င္ခဲ့ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းသူေလး
တစ္ေယာက္ကေတာ့ အဲ့ျခံေလးေတြနားကုိ တစ္ေခါက္ေလာက္ေတာ့ ေရာက္ခ်င္ေသးတယ္..။
တစ္ေန႔ေတာ့ ေရာက္မွာေပါ့လုိ႔လဲ အားတင္းမိတယ္..။

3 Responses to “ျခံသံုးျခံကုိ လြမ္းမိတယ္”

ဒီလုိပဲ တုိက္ဆိုင္ေတာ့လည္း လြမ္းတာေပါ့...

ခုတေလာ သာတဲ့လကို မုန္းပါတယ္.. မတရားလင္း.. မတရားသာ.. လေရာင္မွိန္ေဖ်ာ့တဲ့ခံစားခ်က္ေတြ ေပ်ာက္.. ေနလိုပဲလင္းေန.. အရိပ္မည္းေတြထြက္..
ခုေနာက္ပိုင္းလက မုန္းစရာပါ

တေန႕ေန႕ေပါ့ ငါ့ညီမ...