Wednesday, December 03, 2008

ကဲ....ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ဒါေတြပဲဖတ္ျဖစ္ေနေတာ့.........ခက္ျပီ

က်မဒီရက္ထဲစာအုပ္ေတြ၊ဂ်ာနယ္ေတြ၊မဂၢဇင္းေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဖတ္ျဖစ္ပါတယ္။

ေသေသခ်ာခ်ာ ၾကိဳးစားျပီး ဖတ္ျဖစ္တာက ခ်ယ္ရီ ဒီဇင္ဘာထုတ္ေပါ့...။
လက္ထဲစေရာက္လာထဲက ဖတ္လုိက္တာ3 ရက္ေလာက္ရွိေနျပီ....။
အဲ့ဒိစာအုပ္ထဲက ျပန္လည္ေျပာျပခ်င္ေလာက္ေအာင္ ဖတ္ျဖစ္ခဲ့တဲ့ စာက
ရသစာေပေမွးမိွန္လာရျခင္းအေၾကာင္းမ်ားကုိ ဆရာ ေအာင္သင္း၊ဆရာ လူထုစိန္၀င္း..နဲ႔ ေနာက္ထပ္ဆရာတစ္ေယာက္(က်မေသခ်ာမမွတ္မိလုိ႔ပါ)တုိ႔ကုိေမးထားတာေတြပါ...
အင္တာဗ်ဳးတဲ့သူကလဲ တကယ့္အႏွစ္သာရေတြကုိပဲ ထုတ္ေမးတတ္သလုိ
ေျဖတဲ့ဆရာေတြရဲ႕ အေျဖေတြကလဲ ျပည့္စံုလြန္းေတာ့ သူတုိ႔ သံုးေယာက္ရဲ႕
အင္တာဗ်ဴးေတြကုိဖတ္လုိက္ရတာဟာ ေနာက္ထပ္သံုးရက္ေလာက္ ဘာမွမလုပ္ပဲထုိင္ျပီး
စဥ္းစားေနခ်င္ရေလာက္ေအာင္ကုိပဲ အေတြးေတြပြားေစပါတယ္....။ဗဟုသုတေတြလဲ တနင့္တပုိးရခဲ့ပါတယ္...။

က်မမွတ္မိသေလာက္ျပန္လည္ေျပာျပခ်င္ပါတယ္...........။
ရသစာေပျပန္လည္နာလန္ထူေရးအတြက္ အယ္ဒီတာ၊၀တၳဳေရး စာေရးဆရာမ်ားအျပင္.....
စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားမွာပါ တာ၀န္ရွိေၾကာင္းနဲ႔
ရသစာေပေမွးမွိန္တယ္ဆုိတာဟာ အခုိက္အတန္႔သာျဖစ္ေၾကာင္း.....
ဆရာၾကီးမ်ားက ေျပာဆုိသြားခဲ့ပါတယ္...
သံုးေယာက္လံုးမွာ စာဖတ္ပရိတ္သတ္မွာတာ၀န္ရွိေၾကာင္းဆုိတဲ့ေနရာမွာ
စာဖတ္သူေတြ ဘာလုိ႔စာဖတ္အားနည္းသြားၾကတာလဲ ဆုိတာ....
အင္တာနက္ေတြ အရမး္ေခတ္စားလာလုိ႔...ဒါ့အျပင္ တျခားေသာနည္းပညာ entertainment
ေတြ လူထုၾကားတြင္က်ယ္လာမႈ စတာေတြလဲ ပါပါတယ္...ဒါေပမယ့္ ဒါကလဲအခုိက္အတန္႔ပါပဲတဲ့။

ဒါကုိေတာ့ က်မအျပည့္အ၀လက္ခံပါတယ္...နည္းပညာဆုိတာက
က်မတုိ႔အတြက္ေတာ့ လုိက္လုိ႔လုိက္လုိ႔အားမရႏုိင္ေအာင္ မ်ားျပားလြန္းေနတယ္မႈတ္လား။
ၾကာလာရင္ ရိုးသြားႏုိင္တယ္လုိ႔ က်မေတာ့ ထင္ပါတယ္...။ဒါကလဲ အခုိက္အတန္႔သာ...။

ဒါေပမယ့္ ေနာက္က်န္ေနေသးတဲ့တစ္ခ်က္ကေတာ့ အေၾကာင္းအရာတစ္ခုထဲကုိပဲ
ပုံခ်လုိ႔မရပါဘူးတဲ့........။အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္သာလ်င္ ရသစာေပေမွးမွိန္ေနရျခင္းပါတဲ့....

ဒါ့အျပင္ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ေတြဆိုဟာ ရသစာေပေတြမထြက္လာလုိ႔သာ မဖတ္ၾကတာပါတဲ့...
မထြက္လာေတာ့ အခါခါျပန္ပံုႏွိပ္ေနတဲ့ ဆရာၾကီးေရႊဥေဒါင္းတုိ႔၊မဟာေဆြတုိ႔...နတ္ႏြယ္တုိ႔ စာအုပ္ေတြကုိ
7000 က်ပ္ေလာက္ထိေတာင္ေပးျပီး ဖတ္ေနၾကတာပါ...တဲ့..
စိတ္ေတြျငိမ္းခ်မ္းေအာင္လုိ႔ ဆရာေတာ္ၾကီးေတြရဲ႕စာအုပ္ေတြဖတ္ေနၾကတယ္တဲ့...။

သိပၸံနဲ႔၀ိဇၹာမွာ သိပၸံကလူေတြကုိတုိးတက္ေစျပီး ၀ိဇၹာကလူေတြကုိယဥ္ေက်းေစတယ္တဲ့..။
ဒါေၾကာင့္ လူေတြသည္ ရသစာေပဖတ္ဖုိ႔လုိအပ္တယ္တဲ့...။

ဒါဟာ အမွန္တရားပါပဲ............က်မတုိ႔ေတြငတ္ၾကတာ...ရသစာေပကုိငတ္ေနၾကတာပါ....။
ကဲ ထားလုိက္ၾကပါစုိ႔ရဲ႕...ဦးတည္ခ်က္မ်ားလြဲကုန္ပါဦးမယ္....

အဓိကကေတာ့ ရသစာေပျပန္လည္ေတာက္ပလာေရးအတြက္....အထူးသျဖင့္ လူငယ္ေတြကုိစင္တင္ေပးဖုိ႔၊
အယ္ဒီတာေတြ ဒီထက္ပုိျပီး အရည္အခ်င္းျပည့္၀ဖုိ႔၊ေပၚပင္ေတြခ်ည္းပဲ အားမေပးဖုိ႔...၊
၀တၳဳေရးဆရာေတြ မေယာင္တာဆီမလူးဖုိ႔(၀တၳဳေရးဆရာေတြက ပတ္၀န္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးေဆာင္းပါးေတြ၊ေအအုိင္ဒီစက္ေရာဂါေဆာင္းပါးေတြ
ေရးေနတာကုိလဲ ေထာက္ျပေျပာဆုိသြားခဲ့ပါတယ္...) စသျဖင့္..
ဘက္စံုေဒါင့္စံုကေန ဆရာၾကီးမ်ားက ေဆြးေႏြးသြားေပးသြားၾကပါတယ္....
(ဒီေနရာမွာ တစ္စံုတစ္ခုေသာ သေဘာထားကြဲလြဲစရာမ်ားရွိလာပါက က်မ၏ျပန္လည္တင္ျပပံုမွားယြင္းျခင္းေၾကာင့္သာလွ်င္ျဖစ္ပါတယ္...)
အဆင္ေျပတဲ့အခါလဲ အင္တာဗ်ဴးအစအဆံုးတင္ျဖစ္မယ္လုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္..။

က်မ ဂ်ာနယ္ေတြလဲ ဖတ္ပါတယ္.....။ေန႔တုိင္းနီးပါးကုိ ပုိက္ဆံအကုန္ခံျပီး၀ယ္ဖတ္ပါတယ္....။
က်မေတြ႕ရတာေလးေတြကုိျပန္လည္ေျပာျပလုိပါတယ္....
ျမန္မာျပည္မွာ တစ္ေန႔ကုိဂ်ာနယ္ေစာင္ေရ အနည္းဆံုး 5ေစာင္ကေန 7 ေစာင္ေလာက္ေတာ့ ထြက္ပါတယ္...။
သူ႔ထက္မ်ားခ်င္သာ မ်ားပါလိမ့္မယ္...။အဲ့ဒိထဲမွာ အမ်ားဆံုးကေတာ့ ေဘာလံုးဂ်ာနယ္ပါ...။

ေဘာလံုးဂ်ာနယ္ေတြထဲမွာ ေဘာလံုးနဲ႔ ပတ္သက္တဲ့ ေဘာလံုးပညာရပ္ဆုိင္ရာအေၾကာင္းအရာမ်ား၊
ကစားျပီးတဲ့ ပြဲရလဒ္မ်ား၊(ပရီးမီးယားလိဂ္ေဘာလံုးပြဲမ်ားအေၾကာင္းဆုိ ပုိမိုစံုလင္ပါသည္)
ႏုိင္ငံတကာ ေဘာလံုးေဆာင္းပါးမ်ား(ဘာသာျပန္မ်ား)၊ျမန္မာေဘာလံုးအသင္းအေၾကာင္းမ်ား၊
ျမန္မာအားကစားေလာကတုိးတက္ေရးေဆာင္းပါးမ်ား...စသျဖင့္ စံုစံုလင္လင္နဲ႔ထုတ္ေ၀တဲ့
ဂ်ာနယ္မ်ားလဲ ရွိပါတယ္....အေရအတြက္အားျဖင့္လဲ လက္ခ်ိဳးေရလုိ႔ရသေပါ့ေလ...။
အဲ့လုိဂ်ာနယ္မ်ိဳးလဲ က်မဖတ္ပါတယ္....။

ေနာက္ျပီး "တစ္လံုး" လုိ႔ ခုေခတ္လူေတြေျပာေျပာေနတဲ့ ေဘာလံုးပြဲေလာင္းဖုိ႔ေၾကးအေၾကာင္းမ်ား...
အေပၚသင္းႏိုင္၊ေအာက္သင္းႏိုင္၊ပရီးမီးယားလိဂ္၊စီးရီးေအ၊စပိန္လာလီဂါ၊ဘြန္ဒက္စ္လီဂါ....ယေန႔ညပြဲ
ပဲြၾကိဳ အေထာက္အကူျပဳ....အေပၚသင္းႏိုင္ 50 %စား ၊40 % စား စသျဖင့္.....
ေလာင္းကစားအတြက္သာလွ်င္အေထာက္အကူျပဳတဲ့စာမ်က္ႏွာမ်ား၊
မက္ဆီ၊ေရာ္နယ္ဒို၊ဘယ္သူေရႊေဘာလံုးဆုရမလဲဆုိတဲ့ေဆာင္းပါးမ်ား၊
ဆားဘီးယား တင္းနစ္မယ္ ယန္ကုိဗစ္ပံုအျပည့္နဲ႔ ဂ်ာနယ္မ်ားလဲ ဖတ္ျဖစ္ပါတယ္....။
အားကစားဂ်ာနယ္ေတြအျပင္...တျခား...


ျပည္တြင္း၊ႏုိင္ငံတကာ၊အားကစား၊အုိင္တီ၊အင္တာနက္၊အႏုပညာစသျဖင့္ အစံုပါတဲ့
သတင္းဂ်ာနယ္မ်ားလဲဖတ္ပါတယ္...။
အဲ့ဒိထဲကမွ အႏုပညာရပ္၀န္းေလး(ရုပ္ရွင္နဲ႔ ဂီတ)အေၾကာင္းကြက္ျပီး က်မဖတ္ျဖစ္တာေလးေတြေျပာခ်င္ပါတယ္...။

က်မတုိ႔ဆီမွာ အရင္တုန္းက အဖြဲ႔ဖြဲ႕ျပီး သီခ်င္းဆုိခဲ့တဲ့သူေတြက
ခုႏုိင္ငံေက်ာ္မင္းသားေတြျဖစ္လာၾကတယ္...။
ခုေခတ္က အရင္စုိုးသူတုိ႔၊ရဲေအာင္၊ရန္ေအာင္တုိ႔လုိ မင္းသားက အဆုိေတာ္လုပ္တဲ့ေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ဘူး၊
အဆုိေတာ္ကေန မင္းသားလုပ္တဲ့ေခတ္..။

အဲ့လုိ အဆုိေတာ္ကေန မင္းသားလုပ္လာၾကတာေတြလဲရွိတယ္...။
ပုိက္ဆံခ်မ္းသာလုိ႔ မိဘကပရုိဂ်ဴဆာ၊ သားက မင္းသား..အဲ့ဒါမ်ိဳးေလးေတြလဲ ရွိတယ္.....။
အရိုက္မ်ားတဲ့ကားေတြကေတာ့ အေမအရြယ္ေရာက္ေနၾကတဲ့
မို႔မုိ႔ျမင့္ေအာင္၊ေမသန္းႏု၊ေမသဥၹာဦး၊မ်ိဳးသႏၱာထြန္း...စသူတုိ႔နဲ႔တြဲပီး
ကုိငွက္သီခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကုိ ထည့္လုိ႔သံုးကာရုိက္တတ္ၾကေသာ
အေမနဲ႔ သားဆုိး(သို႔)သိပ္လိမၼာတဲ့သား ကားေတြနဲ႔ ဟာသကားေတြပါ...။

ေျပာခ်င္ရာေတြ ေျပာတတ္တဲ့က်မက ျမန္မာကားေတြေတာ့ မၾကည့္ပါဘူး၊
မၾကည့္ရတဲ့ အေၾကာင္းရင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါတယ္...။
ေယဘုယ်အက်ဆံုးအခ်က္က က်မကုိ ဘယ္လုိ ရသမွမေပးႏုိင္လုိ႔ပါ...။
ရယ္စရာလုပ္ျပေနတဲ့မင္းသားကုိၾကည့္ျပီး က်မငိုခ်င္ေနတတ္တယ္...။ငုိျပေနတဲ့မင္းသားကုိၾကည့္ျပီး
က်မအူႏွိပ္ျပီး ရယ္ေနမိတတ္တယ္...။
အဲ့လုိေျပာင္းျပန္ေတြျဖစ္ေနရတဲ့အတြက္ က်မလံုး၀နီးပါးကုိ မၾကည့္ျဖစ္ပါဘူး။

ေနာက္တစ္ခုရွိတာက က်မကရုပ္ရွင္ၾကည့္တာ ၀ါသနာမပါတာေၾကာင့္လဲ ျဖစ္ပါလိမ့္မယ္...။

ဒါေပမယ့္ ဒါကုိပရိတ္သတ္ကုိ အခ်ိဳေကၽြးတာလုိ႔ က်မကမသတ္မွတ္ရက္ပါဘူး
သူ႔ဘာသာသူ ထုတ္လုပ္သူ၊သရုပ္ေဆာင္သူ၊ၾကည့္ရႈအားေပးသူ...သူတုိ႔ဘာသာသူတုိ႔ မွ်တေနတဲ့၊
ပံုမွန္စီးဆင္းေနတဲ့ ျမစ္တစ္စင္းပဲေလ...။

အထက္ကုိဆန္တက္သလား၊ေရစုန္ကုိေမွ်ာဆင္းေနသလားေတာ့
သိခ်င္ရင္ ၀ယ္ဖတ္ ေငြတစ္မတ္ထဲ....။

ဒါေပမယ့္...အဲ့ဒိစီးေနတဲ့ျမစ္ထဲကလူေတြက....စာမ်က္ႏွာေတြေပၚတက္လာျပီးေတာ့
ပရိတ္ကဘယ္လုိ၊ပရိတ္သက္ကဘယ္ေလာက္ထိပဲေပးလုိ႔ရတယ္၊
ပရိတ္သတ္ၾကိဳက္မယ့္ဟာမ်ိဳးပဲ ဖန္တီးေနရတယ္...စသျဖင့္...စသျဖင့္..
ေအာ္လာတဲ့အခါေတြမွာေတာ့..............ဖတ္ေနတဲ့ဂ်ာနယ္ကုိပဲ က်မလႊတ္ခ်လုိက္မိေတာ့တယ္...။

ေနာက္ထပ္ေျပာခ်င္တာက ဂီတအေၾကာင္းပါ...(အဟဲဟဲ ဆရာမၾကီးေလသံက တစ္ျပားမွေတာ့မေလွ်ာ့ပါ)

ျမန္မာျပည္မွာ ဂီတအဖြဲ႕ေတြ အေတာ္ေပါသလုိ တစ္ေယာက္ထဲရပ္တည္ေနၾကသူေတြလဲရွိပါတယ္..
ခုေနာက္ပုိင္း ခုိးကူးေခြကိစၥျပႆနာေတြရွိသလုိ၊ႏုိင္ငံေရးအေၾကာင္းဆုိတာကလြဲျပီး က်န္တာအကုန္ဆင္ဆာေပးေနတဲ့အခ်ိန္အခါမွာေတာ့
ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ၊စတုိးဆုိင္မွာ၊လက္ဘက္ရည္ဆုိင္မွာ.....စတဲ့ Public Place ေတြမွာ မိန္းကေလးေတြ
မ်က္စိမ်က္ႏွာပ်က္ရေလာက္တဲ့အထိ......မိန္းမေတြကုိကေလာ္ဆဲေနတဲ့စာေၾကာင္းေတြကုိလဲ ၾကားရပါတယ္...။
ဒါလဲ ေပးသူ၊ယူသူမွ်တေနၾကပံုက်ပါတယ္.............ဒါကုိဘယ္သူကမွ အျပန္အလွန္ႏႈတ္လွန္ထုိးတာမ်ိဳးမၾကားရဘူးပါ..။
(ဟုိတစ္ေလာကေတာ့ ေကာင္မေလးႏွစ္ေယာက္ဆုိတဲ့သီခ်င္းတစ္ပုဒ္မွာ မိန္းမေတြေငြမက္တဲ့အေၾကာင္းကလြဲရင္
တျခားဘာေတြေရးႏုိင္လဲ ဆုိတာမ်ိဳးေတာ့ ၾကားဖူးပါတယ္...)

အဲ့ဒိျမစ္ထဲကလူေတြကလဲ စာမ်က္ႏွာေပၚတက္ျပီး မိန္းမေတြကဘာ၊မိန္းမေတြကဘယ္လုိ၊ပရိတ္သတ္က သိပ္အမ်ားၾကီး
ေပးလုိ႔မရဘူး၊သူတုိ႔ အၾကိဳက္ေပးေနရလုိ႔ပါ....စသျဖင့္...စသျဖင့္စကားသံေတြကုိစကားလံုးမ်ားအျဖစ္
ျပန္လည္ေဖာ္ျပေပးေနတဲ့ ဂ်ာနယ္ေတြဖတ္ရတဲ့အခါ........

ဒီတစ္ခါေတာ့ က်မလႊတ္မခ်ေတာ့ပါဘူး....၊ဘာလုပ္လုိက္ရမွန္းမသိလုိ႔ သိမ္းထားလုိက္တယ္..............။

6 Responses to “ကဲ....ဘယ္လုိလုပ္မလဲ ဒါေတြပဲဖတ္ျဖစ္ေနေတာ့.........ခက္ျပီ”

စာနယ္ဇင္းေလာကမွာတန္ဖိုးဆိုတာရွိတယ္ Mirror ခုဖတ္ျဖစ္သြားတယ္ဆိုတဲ့ဂ်ာနယ္မ်ိဳးက ေပၚပင္ Gossip ေတြေရးတဲ့ ဂ်ာနယ္မ်ိဳးျဖစ္မယ္ထင္ပါတယ္။ စာေပေလာကထဲကမို႔လို႔ေထာက္ျပခ်င္တာက စာေပနယ္ထဲမွာလဲအဲဒီလိုင္းလိုက္တဲ့သူေတြကို သူ႔တန္းနဲ႔သူခြဲထားၿပီးသားပါ။ႏိုင္ငံတကာမွာက Celebrity Gossip ဆိုၿပီးတစ္လိုင္းသက္သက္ဆြဲထုတ္ၿပီးလုပ္ၾကတယ္။ ေျဗာင္ေပါ့ဗ်ာ။ျမန္မာျပည္မွာေတာ့ နာမည္ေကာင္းခံၿပီး အညွီေလးလဲထည့္လိုက္ရမွဆိုတဲ့လူေတြရွိေနတယ္ေလ။
ကိုယ့္ဘာကိုယ္စၿပီးကိုယ့္ဘာကိုဖြ ေနာက္မွျပန္အုပ္ ဒီမြဲျပာပုဆိုးေတြရွိေနလို႔တိုးတက္မႈေႏွးတာလဲပါပါတယ္။

ခ်ယ္ရီဖတ္ျဖစ္တာမ်ားဟာ
ဦးစိန္၀င္းခ်ီးက်ဴးထားတဲ့ ဂ်ဴးရဲ႕၀တၳဳအေၾကာင္း
ထည့္ေျပာလိုက္တာ မဟုတ္ဘူး..
:)

အဲဒီ ရသစာေပ ေမွးမိန္းတာဟာ အေမွာင္က်လာတယ္လုိ႕
ေခၚတယ္ ညီမေလး။ စား၀တ္ေနေရး အရမ္းခက္ခဲေတာ့
လူေတြက အေပ်ာ္ဖတ္ေတြ၊ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ၊
ေနာက္ကို ဇြတ္အတင္းလုိက္ၾကတာေပါ့။ အရာရာရယ့္
ေရေသာက္ျမစ္က ဟုိလူတစုေပါ့။ တျဖည္းျဖည္းနဲ႕
ေနာင္ၾကရင္ တစ္ဦးနဲ႕ တစ္ဦး ယုံၾကည္မွဳေတြ လုံး၀
ပ်က္ဆီး သြားလိမ့္မယ္။ သူငယ္ခ်င္း အေပါင္းအသင္း
ကုိ စိတ္တူကုိယ္တူ စရုိက္တူ အစအဆုံးသိကို ေရြးေပါင္း
ညီမေလ။

တခြန္းထဲနဲ႕ ေျပာရရင္
ျမစ္တိမ္ေကာလာလို႕ပါပဲ ညီမေရ...
ေရစီးေႏွးလာတဲ့အခါ
အမိႈက္ေတြ ပိုမ်ားမ်ားလာတာေပါ့...
ပင္လယ္၀ဆီ သယ္မသြားႏိုင္ေတာ့ဘူး...
ၾကမ္းျပင္မွာပဲ စုပံုက်လာေပါ့...

ရသစာေပေတြေမွးမွိန္လာရတာကေတာ့အေၾကာင္းအ
မ်ိဳးေၾကာင့္ဘဲေပါ့ညီမေလးေရ.အဓိကကေတာ့ရသစာ
ေပေတြကေမွးမွိန္သြားတာမဟုတ္ပါဘူး.လူေတြကေမွး
မွိန္ေအာင္လုပ္ေနၾကတာပါ.အခ်ိန္ေတြကိုတန္ဖိုးရွိေအာင္
အသံုးမခ်တတ္ၾကေတာ့ရသစာေပကိုဖတ္ဖို႔အခ်ိန္မရွိၾက
ဘူးလို႔ဆင္ေၿခေတြေပးၾကတယ္.ၿပီးေတာ့နည္းပညာေတြ
တိုးတက္လာတဲ့ေခတ္မွာသုတစာေပေတြေနာက္ကိုလိုက္
ရလို႔ရသဘက္ကိုလွည့္ဖို႔အခ်ိန္မရဘူးဆိုတဲ့စသၿဖင့္စသ
ၿဖင့္ဆင္ေၿခေတြေၾကာင့္ပါ..ရွည္ရွည္ေဝးေဝးေဆြးေႏြးရ
ရင္ေတာ့အမ်ားၾကီးပါဘဲ.ေခတ္စနစ္အေၿခအေနနဲ႔လည္း
ပတ္သတ္တာေပါ့...

Kay said...

ညီမေရ- တကူးတကျပန္လာျပီး..မွတ္ခ်က္ေလး ေရးသြားတယ္။ း)
ဒီစာေလး ေကာင္းတယ္။ မင္းသားေတြငိုတာ..ရီစရာေကာင္းျပီး..ရီေနတာ..ငိုခ်င္ရေတာ့..ရီခ်င္ငိုခ်င္..ဟုတ္ပေနာ္။ ဒိုမီနို သီအိုရီ အရေတာ့.. တိုင္းျပည္မွာ..တခုယိုင္ျပီဆိုတာနဲ႕..အကုန္လိုက္ယိုင္ကုန္တာလည္း တခ်က္ေပါ့ေလ။ ကိုေအာင္သာငယ္ေျပာသလိုပါပဲ..။ ေရျမင့္လို႕ၾကာတင့္ရမဲ့အစား..ေရတိမ္ေတာ့...။

ဘာပဲေျပာေျပာ..ဒီလို ေရတိမ္ၾကားထဲကပဲ.. ၾကိဳးစားတဲ့မတ္ ရပ္တည္ေနတဲ့..အစုအဖြဲ႕ေတြလဲ..ရွိေနေသးတာ.. တအားပါပဲ။

ခင္မင္တဲ့- မေက